|
عنوان
|
تجلي نوشتار زنانه در كتاب دا |
|
تعداد صفحات
|
25 |
|
نویسنده
|
مهدی نیکمنش - منا برجی خانی |
|
مشخصات نشریه
|
دوفصلنامه زبان پژوهی سال 4 پیاپی 8 |
|
تاریخ انتشار
|
بهار و تابستان - 1392 |
|
درجه علمی
|
علمی - پژوهشی |
|
محدوده صفحات
|
253-229 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
نقد فمینیستی زبان زنانه زبان و نوشتار زنانه زبان زنانه در ادبیات کتاب دا
|
|
موضوع
|
زن و ادبيات / خانواده و ادبیات جنسيت و زبان
|
|
چکیده
|
نوشتار زنانه از نيمه دوم قرن بيستم، به عنوان يكي از شاخه هاي نقد فمنيستي مطرح شد. طرف داران اين نظريه در آغاز، با تاسي از انديشههاي متعصبانه اين جنبش، نوشتار زنان را در مقايسه با كلام مردان، از منظر تضاد بررسي كردند و در پي آن بودند كه زباني ويژه زنان خلق كنند؛ پس از آن، با كم رنگ شدن تعصب ها و رد نظريه نخست، اين ويژگيها از منظر تفاوت بررسي شد. از اين نظر، زنان به دليل روحيات و احساسات خاص خود، داراي زباني با ويژگي هايي هستند كه در كلام جنس مخالف ديده نميشود و يا كمتر مجال ظهور مييابد. نظريه پردازان اين حوزه، با بررسي انواع مختلف آثار زنان، به ويژه در ادبيات و از منظر واژگان، جمله ها و موضوعات، اين تفاوتها را بيان كردند. كتاب دا كه در سالهاي اخير، در نوع ادبي خاطره- داستان و در حوزه ادبيات دفاع مقدس نگاشته شده، از جمله آثاري است كه به سبب دارا بودن راوي و نگارنده زن، از اين ويژگي ها بهرهمند است. در اين مقاله، بر آنيم كه با بيان مهمترين اين مولفه ها، كار كرد آنها را در كتاب دا نشان دهيم و اثبات كنيم كه اگر چه نقل خاطره هاي حول محور جنگ سبب شده است از حضور اين ويژگيها در اثر كاسته شود، همواره با اثري سر و كار داريم كه نوشتار زنانه را در ذهن تداعي ميكند.
|