|
عنوان
|
تأثير آموزش گروهي زوجين بر اساس رويكرد ارتباط درماني بر افزايش سازگاري زناشويي زنان شهر قم |
|
تعداد صفحات
|
9 |
|
نویسنده
|
سحر خانجانی وشکی - راشین رجایی - اکرم صدیقی - مرضیه شاه سیاه - منصوره زارعان |
|
مشخصات نشریه
|
فصلنامه تحقیقات نظام سلامت سال 9 پیاپی 14 |
|
تاریخ انتشار
|
1392 |
|
درجه علمی
|
علمی - پژوهشی |
|
محدوده صفحات
|
1725-1717 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
آموزش گروهی قم (شهرستان) تأثیر آموزش آموزش گروهی به زوجین سازگاری زناشویی ارتباط درمانی زوجین
|
|
چکیده
|
مقدمه: ازدواج، يك نهاد اجتماعي است كه پايه و اساس ارتباط انساني را تشكيل مي دهد. آن چه كه در ازدواج مهم است سازگاري زناشويي و رضايت از ازدواج مي باشد. سازگاري زناشويي وضعيتي است كه در آن زن و شوهر در بيشتر مواقع، احساس ناشي از خوشبختي و رضايت از همديگر دارند. سازگاري در ازدواج از طريق علاقه متقابل، مراقبت از يكديگر، پذيرش، درك يكديگر و ارضاي نيازها ايجاد مي شود. هدف اين پژوهش تعيين ميزان اثربخشي آموزش گروهي با استفاده از رويكرد ارتباط درماني بر سازگاري زناشويي زنان شهر قم بوده است.\r\nروش ها: اين پژوهش نيمه تجربي است و از روش پيش آزمون - پس آزمون با گروه كنترل استفاده شده است. جامعه آماري شامل كليه زنان خود مراجعه كننده به مركز مشاوره خانواده شهر قم در سال 90-91 بودند. روش نمونه گيري در اين تحقيق از نوع نمونه گيري داوطلبانه است و60 نفر از زنان به صورت تصادفي در دو گروه كنترل و آزمايش قرار گرفتند. در اين پژوهش به منظور جمع آوري اطلاعات از پرسش نامه ويژگي هاي دموگرافيك و مقياس سازگاري زناشويي استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار SPSS با استفاده از روش هاي آمار توصيفي و تحليلي (كوواريانس) استفاده شد. \r\nيافته ها: نتايج پژوهش در تحليل كوواريانس نشان داد رويكرد ارتياط درماني بر ابعاد رضايت زناشويي(05/0 P < ، 01/3 = F) همبستگي دونفره (P < 0.05، F = 13.26)، توافق دو نفري (P < 0.05، F = 2.62) و ابراز محبت (P < 0.05، F = 5.88) تاثير معني دار داشته است ولي در سازگاري زناشويي (P > 0.05، F = 2.04) تاثيرنداشته است.\r\nنتيجه گيري: با توجه به نقش و اهميت ارتباطات در رابطه همسران، اين رويكرد مي تواند با برطرف كردن موانع باعث بهبود و ارتقاء سازگاري زناشويي شود.
|