|
عنوان
|
مقایسه اثربخشی زوج درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد با زوج درمانی طرحوارهمحور بر تنظیم هیجان، شفقت به خود و فرسودگی زناشویی زوجین متعارض شهر تهران |
|
تعداد صفحات
|
14 |
|
نویسنده
|
آناهیتا ثمررخی - فریبرز درتاج - مژگان سپاه منصور |
|
مشخصات نشریه
|
دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی سال 25 شماره 4 پیاپی 98 |
|
تاریخ انتشار
|
زمستان - 1403 |
|
محدوده صفحات
|
40-27 |
|
کلید واژه
|
زوج درمانی تنظیم هیجانی تهران طرحواره درمانی فرسودگی زناشویی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) زوجین دارای تعارض زناشویی زوج درمانی مبتنی بر طرحواره درمانی تعارض زناشویی مشکلات تنظیم هیجانی شفقت خود زوجهای تهرانی زوج درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد
|
|
چکیده
|
این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی زوجدرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد با زوجدرمانی طرحواره محور بر تنظیم هیجان، شفقت به خود و فرسودگی زناشویی زوجین متعارض شهر تهران انجام گردید. روش پژوهش نيمه تجربي با طرح پيشآزمون، پسآزمون و پیگیری با دو گروه آزمایش و یک گروه كنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین متعارض شهر تهران و حجم نمونه شامل 20 زوج در گروه آزمايش تحت آموزش طرح واره درمانی، 20 زوج در گروه آزمايش تحت زوجدرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد و 20 زوج در گروه كنترل بود که به روش نمونه گیری در دسترس در سال 99 -1398 انتخاب شدند. ابزارهاي اندازه گیری شامل پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان (Gratz & Roemer, 2004)، پرسشنامه شفقت به خود (Neff, 2007)، و پرسشنامه فرسودگی زناشویی (Pinez, 1996)، بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد هر دو رویکرد درمانی تأثیر معناداری بر هر سه متغیر داشته است (001/0 > P). این تغییرات در مرحله پیگیری نیز پایدار ماند. همچنین، تفاوت معناداري بين میزان اثربخشی زوجدرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد با زوجدرمانی طرحواره محور بر فرسودگی شغلی و شفقت به خود وجود داشت (001/0 > P). در حالی که بین میزان اثربخشی زوجدرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد با زوجدرمانی طرحواره محور بر تنظیم هیجان تفاوت معناداری وجود نداشت.
|