ورود
عضویت
بانــک‌اطلاعــات‌علمــی‌
عنوان بازنویسی موضوعات فمنیستی در دو رمان زن‌محور تألیف شده و ترجمه شده در دهه ۲۰۰۰ پس از انقلاب اسلامی
تعداد صفحات 19
نویسنده فاطمه زند - فرزانه فرحزاد
مشخصات نشریه  مطالعات ترجمه سال 23 پیاپی 89
تاریخ انتشار بهار - 1404
محدوده صفحات 103-85
زبان انگلیسی
کلید واژه رمان ایرانی  رمان فارسی  داستان‌نویسی زنان  زن در ادبیات داستانی  زن در رمان‌های فارسی  ادبیات زنان  زن در آثار نویسندگان  رمانهای زنانه  آثار زنان  ادبیات داستانی  زن در آثار داستانی  ادبیات فمینیستی  نویسندگان زن  شخصیت‌های زن داستان‌ها  زن در رمان‌ها  داستان‌نویسی معاصر  داستان‌های معاصر ایران  داستانهای فارسی  زن در داستان‌های فارسی  فمینیسم در رمان ایرانی  فمینیسم در رمان  شخصیت زن در رمان‌ها و داستان‌ها  آثار ادبی فمینیستی در ایران  داستان‌نویسان معاصر  داستان‌های معاصر  زویا پیرزاد  ادبیات زن مدار  ادبیات داستانی زنان  داستان ایرانی  داستان‌های زن محور  داستان زنان  رمان چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم  نویسندگان معاصر  رمان معاصر  مضامین فمینیستی  زنان رمان‌نویس  آثار ادبی  آثار ادبی زنان  داستان‌های فمینیستی  داستان‌نویسی  آثار داستانی  کتاب‌های ترجمه شده  رمان معاصر فارسی  ادبیات داستانی ایران  داستان‌نویسی زنان ایرانی  داستان ترجمه‌ای  نویسندگان زن معاصر ایران  رمان نویسان فارسی  ادبیات داستانی معاصر فارسی  رمان مگر آنکه  کارول شیلدز  مهری شرفی  
چکیده پژوهش میان‌رشته‌ای حاضر با تمرکز بر مفاهیم فمنیستی جنس و جنسیت در رمان‌های ایرانیِ پس از انقلاب اسلامی (تألیف و ترجمه زنان)، از چارچوبی تلفیقی شامل نظریه فمنیستی اگبرت و ساندن (۲۰۱۹)، نقد ادبی سوواردی (۲۰۱۰) و نظریه بازنویسی لِفِوِر (۱۹۹۲) بهره می‌برد. این مطالعه با تحلیل توصیفی پیکره‌بنیاد دو رمان «چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم» اثر زویا پیرزاد و «مگرآن‌که» اثر کارول شیلدز (ترجمه شرفی)، به واکاوی مضامین زن‌محور مانند اشتغال، قدرت، سکوت و میل جنسی می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که ساختارهای ستم و تقاطع‌مندیِ جنسیتی در این آثار، از طریق روابط قدرتِ مردسالارانه بازتولید و در عین حال به چالش کشیده می‌شوند. نظریه بازنویسی لِفِوِر، نقش ترجمه را در بازتعریف بوطیقای غالب و تقویت صداهای حاشیه‌ای برجسته می‌سازد؛ به گونه‌ای که هر دو رمان، گفتمان فمینیستی جهانی را با بافت ایرانی تطبیق داده و از طریق بازمتن‌سازی، ظرفیت تحول‌آفرین ادبیات را در شکل‌دهی به گفتمان‌های فمینیستی نشان می‌دهند. رمان «مگرآن‌که» میل جنسی زنان را در چارچوب کشمکش‌های درونی و گفتمان جهانی فمینیسم تحلیل می‌کند، در حالی که «چراغ‌ها...» این امیال را با انتظارات اجتماعی و فداکاری شخصی درهم می‌آمیزد و هنجارهای فرهنگی بومی را بازتاب می‌دهد. این تطبیق، نه‌تنها ادبیات فمینیستی ایران را در گفت‌وگو با گفتمان‌های جهانی غنا می‌بخشد، بلکه امکان بیان دغدغه‌های زنان، ارتقای گفتمان جمعی و زمینه‌سازی تغییر اجتماعی از طریق برجسته‌سازی تجارب زیسته آنان را فراهم می‌آورد. پژوهش حاضر، با تأکید بر نقش ترجمه و بازنویسی به‌عنوان ابزارهای گفتمان‌ساز، نشان می‌دهد که ادبیات زن‌محور معاصر ایران، در عین حفظ هویت فرهنگی، به بازتعریف مضامین فمینیستی در بسترهای اجتماعی‌ـ‌فرهنگی چندلایه می‌پردازد.

کد مقاله 51841
تعداد بازدید 37

 
نام
نام خانوادگی *
ایمیل

کد امنیتی *

*





پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظام‌مند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهش‌ها و کارشناسی‌های دینی و پاسخ‌گویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. ادامه ...
کلیه حقوق و امتیازات متعلق به پژوهشکده زن و خانواده می باشد.
Wrc.ir © 1380 - 1397