| عنوان | سیمای زن در ادبیات منظوم عرفانی فارسی (تا سده نهم قمری) |
| تعداد صفحات | 24 |
| نویسنده |
|
| مشخصات نشریه | گنجینه زبان و ادبیات فارسی شماره 3 |
| تاریخ انتشار | پائیز - 1403 |
| محدوده صفحات | 214-190 |
| کلید واژه | ادبیات عرفانی زن در ادبیات ادبیات فارسی زن در ادبیات ایران سیمای زن زن در ادب پارسی زن در ادبیات عرفانی متون عرفانی منظومههای عرفانی ادبیات منظوم زن در ادبیات منظوم سیمای زن در ادبیات سده نهم قمری عرفان فارسی |
| چکیده |
هدف از پژوهش حاضر بررسی سیمای زن در ادبیات منظوم عرفانی فارسی تا سده نهم قمری می باشد. روش تحقیق توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای میباشد. بررسی ها نشان داد سرتاسر زندگی زن نمادهایی از لطافت و زیبایی را به همراه دارد. در دوران دختری نمادی از پاکی، احساس و عواطف است. زمانی که ازدواج می کند سمبل مهر، عشق و محبت است و وقتیکه مادر شد؛ تندیس گذشت، فداکاری و ایثار می شود. به ادبیات عرفانی که رجوع کنیم، زیبایی ها در زن گاه ظاهری و گاه باطنی است. زن نماد نور است. از دیدگاه صوفیه و عارفان، گاه زن نماد و سمبل خصایص انسانی و حتی متصف به برخی صفات خدا گونه معرفی می شود و گاه نیز منزلت و مقامی شیطانی دارد. گاهی صفات نیک را در خود جمع کرده و گاهی به صفات زشت و ناپسند متصف می گردد. زنان منظومه های عرفانی از برترین موقعیت برخوردارند. در مرتبه بعد از آثار عرفانی، زنان بوستان سعدی هستند که وجودشان تنها قیومیت و حاکمیت بلامنازع مردان به رسمیت شناخته می شود. |
| کد مقاله | 52075 |
| تعداد بازدید | 34 |
|
|
پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظاممند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهشها و کارشناسیهای دینی و پاسخگویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. ادامه ...