ورود
عضویت
بانــک‌اطلاعــات‌علمــی‌
عنوان مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی و آموزش ذهن آگاهی بر احساس شرم و گناه در قربانیان خشونت شریک عاطفی
تعداد صفحات 17
نویسنده سعید کلامی - آیت الله کریمی باغملک
مشخصات نشریه  پویایی روانشناختی در اختلال‌های خلقی شماره 4
تاریخ انتشار زمستان - 1404
کلید واژه خشونت  خشونت خانگی  خشونت خانگی علیه زنان  تهران  احساس گناه  خشونت شوهر  خشونت تجربه شده  ذهن آگاهی  طرح‌واره درمانی  زنان شهر تهران  زنان مورد خشونت قرار‌ گرفته تهران  تجربه خشونت  احساس شرم  قربانیان خشونت  زنان خشونت دیده  خشونت تجربه شده در زنان  درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی  شریک عاطفی  آموزش ذهن آگاهی  قربانیان زن  طرحواره درمانی هیجانی  
چکیده هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی دو روش درمانی نوین ـ طرحواره‌درمانی هیجانی و آموزش ذهن‌آگاهی ـ بر کاهش احساس شرم و گناه در زنان قربانی خشونت شریک عاطفی بود.
روش‌شناسی: این پژوهش از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان متأهل مراجعه‌کننده به مراکز مراقبت از خانواده وابسته به بهزیستی شهر تهران در سال ۱۴۰۱–۱۴۰۲ بود. با روش نمونه‌گیری هدفمند، ۴۵ زن انتخاب و به‌طور تصادفی در سه گروه جایگزین شدند: دو گروه آزمایشی (طرحواره‌درمانی هیجانی و آموزش ذهن‌آگاهی، هر یک با ۱۵ نفر) و یک گروه کنترل (۱۵ نفر). ابزار پژوهش، پرسشنامه احساس شرم و گناه کوهن و همکاران (۱۹۹۵) بود. برای گروه آزمایش نخست، جلسات آموزشی طرحواره‌درمانی هیجانی بر اساس پروتکل خیابانی (۱۴۰۳) و برای گروه دوم، جلسات شناخت‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر اساس پروتکل صالحی اشترجانی (۱۴۰۲) برگزار شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل گردید.
یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد بین اثر دو روش درمانی بر احساس شرم و گناه تفاوت معناداری وجود دارد (p < 0.05). هر دو مداخله سبب کاهش معنی‌دار احساس شرم و گناه در شرکت‌کنندگان شدند، اما میزان کاهش در گروه طرحواره‌درمانی هیجانی به‌طور قابل توجهی بیشتر از گروه آموزش ذهن‌آگاهی بود. اندازه اثر به‌دست‌آمده برابر با 43 درصد بود که نشان‌دهنده تأثیر چشمگیر نوع مداخله در تبیین واریانس احساس شرم و گناه است. نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نیز تأیید کرد که هر دو مداخله نسبت به گروه کنترل اثربخش بوده‌اند، اما طرحواره‌درمانی هیجانی بیشترین بهبود را ایجاد کرده است.
نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که هر دو روش طرحواره‌درمانی هیجانی و آموزش ذهن‌آگاهی در کاهش احساس شرم و گناه قربانیان خشونت شریک عاطفی مؤثر هستند، اما طرحواره‌درمانی هیجانی تأثیر عمیق‌تری دارد. این یافته‌ها اهمیت استفاده از رویکردهای هیجانی در درمان آسیب‌های روانی ناشی از خشونت خانگی را برجسته می‌سازد و می‌تواند راهنمای مداخلات بالینی برای درمانگران خانواده باشد.

کد مقاله 53952
تعداد بازدید 4

 
نام
نام خانوادگی *
ایمیل

کد امنیتی *

*





پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظام‌مند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهش‌ها و کارشناسی‌های دینی و پاسخ‌گویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. ادامه ...
کلیه حقوق و امتیازات متعلق به پژوهشکده زن و خانواده می باشد.
Wrc.ir © 1380 - 1397