|
عنوان
|
مقایسه اثربخشی روان درمانی وجودی با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ترس از صمیمیت و خودابرازگری جنسی در زنان دارای تعارضات زناشویی |
|
تعداد صفحات
|
21 |
|
نویسنده
|
زهرا دهمنی - علی اصغر اصغرنژاد فرید - رضا گلپور |
|
مشخصات نشریه
|
دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی سال 26 شماره 2 پیاپی 100 |
|
تاریخ انتشار
|
تابستان - 1404 |
|
محدوده صفحات
|
141-121 |
|
کلید واژه
|
روان درمانی تهران زنان شهر تهران درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) خودابرازی جنسی تعارض زناشویی ترس از صمیمیت روان درمانی وجودی زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره درمان وجودی زنان دارای تعارضات زناشویی
|
|
چکیده
|
این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی روان درمانی وجودی با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ترس از صمیمیت و خودابرازگری جنسی در زنان دارای تعارضات زناشویی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه های آزمایش و کنترل و دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به مرکز خدمات مشاوره و روان درمانی پرهام شهر تهران در سال 1402- 1401 بود، که با روش نمونه گیری در دسترس تعداد 45 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) گمارش شدند. گردآوری اطلاعات با استفاده از پرسشنامه ترس از صمیمیت (Descanter & Thelen, 1991) و پرسشنامه خودابرازگری جنسی (Snell et al., 1989) انجام شد. گروه های آزمایش درمان را در 8 جلسه 90 دقیقه ای به صورت یک بار در هفته دریافت کردند و گروه کنترل در انتظار درمان قرار گرفتند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شد. نتایج نشان داد هر دو مداخله درمانی بر کاهش ترس از صمیمیت و افزایش خودابرازگری جنسی آزمودنی های گروه آزمایش اثربخش بوده اند (05/0 > P). نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی نیز نشان داد میزان اثربخشی دو درمان بر ترس از صمیمیت یکسان بوده است (05/0 > P)، اما در متغیر خودابرازگری جنسی، تأثیر درمان پذیرش و تعهد بیشتر از درمان وجودی بود. براساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که درمان وجودی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ترس از صمیمیت و خودابرازگری جنسی موثر است که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود خودابرازگری جنسی موثرتر است.
|