ورود
عضویت
بانــک‌اطلاعــات‌علمــی‌
عنوان تدوین مدل ساختاری گرایش به عهدشکنی زناشویی بر اساس ناگویی هیجانی و ترومای کودکی با توجه به نقش میانجی عملکرد جنسی
تعداد صفحات 21
نویسنده نسرین امانی - مهناز حاجی‌ حیدری
مشخصات نشریه  علوم روان‌شناختی پیاپی 155
تاریخ انتشار بهمن - 1404
محدوده صفحات 271-251
کلید واژه دوران کودکی  کودک آزاری  عملکرد جنسی زنان  عملکرد جنسی  عوامل روانی  شهرکرد  ناگویی هیجانی  پیمان‌شکنی زناشویی  مدل ساختاری  تروماهای دوران کودکی  زنان مراجع به مراکز بهداشت  تجارب دوران کودکی  تجارب آسیب‌زا  تدوین مدل  گرایش به عهدشکنی زناشویی  نگرش به عهدشکنی زناشویی  
چکیده زمینه: عهدشکنی زناشویی به عنوان یکی از چالش‌های عمده در روابط زناشویی، می‌تواند تحت تأثیر عوامل روانشناختی و تجربیات گذشته قرار گیرد. ناگویی هیجانی، به عنوان ناتوانی در شناسایی و بیان هیجانات، و ترومای کودکی، به عنوان تجربیات آسیب‌زای دوران کودکی، می‌توانند به طور مستقیم یا غیرمستقیم از طریق تأثیر بر عملکرد جنسی، گرایش به عهدشکنی زناشویی را افزایش دهند. با این حال، پژوهش‌های پیشین کمتر به بررسی رابطه میان این متغیرها و نقش میانجی عملکرد جنسی پرداخته‌اند.
هدف: هدف از انجام این پژوهش تدوین مدل ساختاری برای پیش­ بینی گرایش به عهدشکنی زناشویی بر اساس ترومای کودکی و ناگویی هیجانی با نقش میانجی عملکرد جنسی زنان بود.
روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع مطالعات همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی و درمانی شهر شهرکرد در سال 1402 بود که از میان آن­ها 220 نفر با استفاده از روش در دسترس انتخاب و به پرسشنامه ­های نگرش به عهدشکنی زناشویی (مارک واتلی، 2006)، آزار کودکی (برنشتاین و همکاران، 2003)، ناگویی هیجانی (تیلور و همکاران، 1994) و شاخص عملکرد جنسی زنان (روزن و همکاران، 2000) پاسخ دادند. داده‌ها از طریق ضریب همبستگی پیرسون و مدل­یابی معادلات ساختاری در نرم ­افزارهای SPSS نسخه 25 و AMOS نسخه 22 تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که الگوی ارائه شده از شاخص­ های برازش مناسب برای تبیین ارتباط بین متغیرهای پژوهش برخوردار است و مدل ساختاری نقش واسطه ­ای عملکرد جنسی زنان در پیش بینی گرایش به عهدشکنی زناشویی بر اساس ترومای کودکی و ناگویی هیجانی تأیید شد (05/0 > P). همچنین نقش واسطه عملکرد جنسی زنان در پیش بینی گرایش به عهدشکنی زناشویی بر اساس ترومای کودکی و ناگویی هیجانی تأیید شد (05/0 > P).
نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه می‌تواند به متخصصان حوزه خانواده و زوج‌درمانی کمک کند تا با شناسایی عوامل روانشناختی و تجربیات کودکی مؤثر بر عهدشکنی زناشویی، مداخلات هدف‌مندتری را طراحی کنند. بهبود عملکرد جنسی و افزایش توانایی افراد در مدیریت هیجانات می‌تواند به کاهش گرایش به عهدشکنی و تقویت پایه‌های روابط زناشویی منجر شود.

کد مقاله 53997
تعداد بازدید 4

 
نام
نام خانوادگی *
ایمیل

کد امنیتی *

*





پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظام‌مند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهش‌ها و کارشناسی‌های دینی و پاسخ‌گویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. ادامه ...
کلیه حقوق و امتیازات متعلق به پژوهشکده زن و خانواده می باشد.
Wrc.ir © 1380 - 1397