|
عنوان
|
بوستانها به مانند آزمایشگاه اجتماعی شهر: پیوند امنیت، غنای فرهنگی و اجتماعپذیری در شکلدهی تجربه مادران و کودکان |
|
تعداد صفحات
|
19 |
|
نویسنده
|
موسی عنبری - محدثه صیادیان برخوردار - ویدا ایرانپور |
|
مشخصات نشریه
|
بررسی مسائل اجتماعی ایران شماره 2 |
|
تاریخ انتشار
|
پاییز و زمستان - 1404 |
|
محدوده صفحات
|
119-101 |
|
کلید واژه
|
جامعهپذیری امنیت تجربه زیسته احساس امنیت تهران پارکها تجارب مادران تأمین امنیت امکانات فرهنگی پارک شهری جامعهپذیری زنان تجربه زیسته مادران بوستان مادر و کودک
|
|
چکیده
|
پژوهش حاضر با هدف بررسی زمینه ها و کارکردهای اجتماعی و فرهنگی بوستان های مادر و کودک در شهر تهران، و استفاده از روشهای کیفی مبتنی بر مشاهده و مصاحبه نیمهساختاریافته (52 مصاحبه) به درک تجربیات استفادهکنندگان و عوامل مرتبط (مادران، نگهبانان بوستان ها، همسایگان محلی و کارشناسان شهرداری) پرداخته است.
داده های بوستانها ابتدا به صورت منفرد مقوله بندی شده اند؛ سپس برحسب پیوند میان سه مقوله محوری احساس امنیت، غنای فرهنگی و قابلیت اجتماع پذیری، سه دسته بوستان با عنوان های «بوستان پیشرو» (اجتماعپذیر با معماری اجتماع محور)، «متوسط» (فراغت پذیر و محلی) و «خاموش» (اجتماع گریز و غیرحساس به فرهنگ) از هم تفکیک شده اند. براساس یافته ها، در تجربه مادران و بانوان، امنیت و فرهنگ به اجتماعپذیری و غنی سازی فراغت در پارک کمک بزرگ کرده اند. به عبارت دیگر رویکرد معماری اجتماع محور بوستان ها از طریق تامین امنیت (حضور منظم نگهبان، نصب دوربین در ورودی ها و خروجی ها)، چیدمان اجتماعی فضا (نحوه نصب نیمکتها، آلاچیق ها، میدان های باز و تعاملی) و وجود امکانات و تجهیزات فرهنگی (فرهنگسرا، فضای ورزشی، کتابخانه، خانه مادر و کودک و...) میزان همگرایی، هم نشینی و دورهمی های مادران را افزایش داده است. به میزانی که مادران از حضور افراد پرخطر و نامتناسب با فضا یعنی معتادان، افراد بی خانمان و ... دچار تشویش بیشتر شده اند، نگاه بدبینانه تری نسبت به بوستان ها داشته اند. یعنی ایشان در اثراین احساس ناامنی، بوستان ها را محمل و فضای تعاملات اجتماعی مثبت و سرمایه اجتماعی قلمداد نمی کنند.
|